De debuutbundel van Bouke Vlierhuis, Zingt, is 16 juni uitgekomen bij uitgeverij Lipari en kost 12,50. Vraag er naar bij uw lokale dodebomendealer of bestel hem bij uw favoriete webboekhandel!

Komende vrijdag, 11 november, is de dag dat… Woordzolder weer is! In samenwerking met en in de bovenzaal van Sociaal-Culturele Vereniging Eureka (Assendorper plein 9, Zwolle) organiseer ik weer het poxc3xabziefestival Woordzolder, in ieder geval met aanstormende talenten Tim Pardijs, Johan Roos en Marjolein Pieks (met muzikale begeleiding).

De avond wordt verder muzikaal verluchtigd door singer-songwriters Mirna’s Fling en John Hill.

Toegang kost 5 euro, exclusief lidmaatschap (2,50 voor een maand, 15 euro voor een jaar).

Komt dus allen, zou ik zeggen.

Vorige week overleed Harry Muskee, ‘Cuby’ voor zijn fans.

Voor mijn ouders was Muskee onlosmakelijk verbonden aan de jaren zestig, de tijd dat ze jong waren en elkaar net kenden. Mijn vader bezat, wat een rijkdom, de LP’s ‘Desolation’ en ‘Groeten uit Grollo’.

Decennia later stond ik met mijn moeder in een platenzaak en trok de dubbel-cd Cuby’s bluesxa0tevoorschijn, een greatest hits compilatie van de ‘eerste’ Cuby and the Blizzards. Daarmee bedoel ik de tijd van 1966 tot 1977, met Eelco Gelling als leadgitarist.
‘Dit vinden jullie toch leuk?’ Vroeg ik aan mijn moeder, die de dubbelaar prompt aanschafte. (Als ik het me goed herinner werd ook meteen ‘Kid Blue’ meegenomen en was de winkel daarmee weer Cuby-loos.)
Ze was hem ook onmiddellijk weer kwijt, want hij heeft al die jaren bij mij op mijn jongenskamer gestaan. Via Cuby’s blues leerde ik de blues kennen. Veel van de nummers die er op staan zijn namelijk geen originelen, maar – zoals dat hoort in de blues – herinterpretaties van nummers van John Lee Hooker, Van Morrisson, Lightnin’ Hopkins, etc., etc.

Vele jaren muziek ontdekken (en gitaar spelen) later draai ik Cuby niet zo vaak meer, hoewel ik inmiddels vrijwel alle platen heb, inclusief de LP’s die mijn vader ergens in de loop van de tijd was kwijtgeraakt, maar die (in mijn jeugd, ik weet niet hoe het nu is – misschien zijn ze wel goud waard) tweedehands nog goed te krijgen waren.
Ik draai nu voornamelijk de ‘originelen’, de oude Amerikaanse blues. Maar ik ben nooit vergeten wie me aan al die fantastische muzikanten heeft voorgesteld. Dat was Cuby.

De boekenmarkt verandert. De opmars van alles wat digitaal en online is dendert al decennia voort en gaat, bij ontstentenis van een wereldwijd thermonucleair conflict, niet op korte termijn tot stilstand komen. Aan de positie van de boekhandel en de gevestigde uitgevers wordt behoorlijk geknabbeld en dat is te zien: uitgevers nemen steeds minder risico's – met een epidemie van 'bestselleritis' als gevolg – en boekwinkels vallen om, met als meest schokkende voorbeeld het Amerikaanse Borders.

Maar wat betekent dit allemaal voor een schrijver? En dan bedoel ik niet de gevestigde, goed verkopende schrijver. Ik ga er even van uit dat die zich wel redt. Maar: de beginnende schrijver, de debutant? En ook: de schrijver die toe is aan zijn tweede, derde of vierde boek maar die nog niet het grote publiek heeft bereikt? Het ziet er naar uit dat voor hen bij de uitgeverijen en op de tafels (in de kasten kijkt nooit iemand) van de boekwinkel steeds minder plaats zal zijn. Nog minder.

Maar als je de goeroes moet geloven is de redding nabij. Je hebt namelijk die ouderwetse, conservatieve, logge uitgevers helemaal niet nodig. Je kunt, dankzij het Wereldwijde WonderWeb, namelijk alles zxe9lf! Publiceren, via Print on Demand of, beter nog, als e-book, is een eitje, redactie gaan we crowdsourcen en promotie, dat kan via sociale media. Het enige wat je hoeft te doen is je boek bij elkaar tikken en er op los te twitteren. De eerste mythen en sagen over mensen (Amerikanen uiteraard) die op deze manier schatrijk zijn geworden circuleren – onder luid 'sliep uit, sliep uit'-geroep naar die nare manuscriptafwijzende uitgevers – al een tijdje op het web.

Nou heb ik zelf gelukkig een uitgever gevonden, maar zelfs mijn enthousiaste, kleine, flexibele en verre van conservatieve uitgever zal niet alle projecten aan willen nemen die ik in mijn hoofd heb. Ook die bestseller die door gist in mijn brein past niet in zijn fonds. Het leek me dus nuttig om eens rond te kijken wat nou de echte, rexeble opties waren voor eigen beheer.

De eerste mythe die ik kon doorprikken was die van POD. Als je daar echt aan gaat rekenen kun je alleen maar tot de conclusie komen dat het stelen uit je eigen portemonnee is.

Bij POD heb je twee mogelijkheden: of je laat je in met een 'POD-uitgever' zoals Free Musketeers , waarbij je in principe geen initixeble kosten betaalt of je laat (via internet) je boeken maken en eventueel verder distribueren. De bekendste site hiervoor is Lulu. Nederland kent als equivalent Pumbo. Over de 'uitgevers' kan ik kort zijn: niet aan beginnen. Ze lokken je binnen met mooie praat over dat zij de kosten dragen en dat ze je boek gaan promoten maar alle praktijkverhalen die je hoort gaan als volgt: ze promoten je boek door een mail te sturen aan emailadressen die jij hebt aangeleverd (en die je dus ook zelf had kunnen spammen) en door het tussen duizenden andere boeken op hun website te plempen. Vervolgens wachten ze rustig tot jij zelf honderd van je boekjes bestelt. Dat is namelijk de enige manier om ze te verkopen. En dan kun je het dus beter zelf uitgeven.

Maar ook daar heb je problemen. Lulu heeft als voordeel dat ze erg goedkoop boekjes maken. Alleen worden die niet in Nederland gedrukt en trek je dus wit weg als je de verzendkosten ziet.
Pumbo drukt wel in Nederland, maar dat zie je dan weer heel duidelijk in de kosten. Wil je bij Pumbo een beetje marge maken dan zul je je boekjes toch met 100 tegelijk moeten bestellen. Bij Lulu is dat ongeveer 50 (de verzendkosten zijn minder afhankelijk van productiegrootte).

Al met al kom je dan in bedragen terecht waarbij het gat met het 'gewoon' laten drukken van je boek, bijvoorbeeld via een webdrukkerij als Logiprint, al niet zo gek groot meer is.

Conclusie met betrekking tot papieren boeken: to POD or not to POD, de financixeble risico's blijven enorm. Om uit de kosten te komen moet je enige honderden boekjes wegzetten. Om ervan te kunnen eten enige duizenden. Tenzij je een enorm netwerk hebt, een superverkoper bent of wekelijks optredens doet is dat niet realistisch.

Maar goed, vergeet het drukken! Het e-book is hier! Een e-book zelf maken van je manuscript is, als je een beetje technisch bent en de juiste (gratis) software opscharrelt, niet zo heel moeilijk. Het opzetten van een webwinkel heeft iets meer voeten in aarde.
Gelukkig zijn hier ook al allerlei sites voor. Amerika kent een aantal van deze ebook aggregators (zie voor een vergelijking hier) waarvan Smashwords de populairste lijkt te zijn. Ook Lulu doet e-books. Beide distribueren ze je boek naar de o zo belangrijke Apple iBookstore. De marges die je maakt op je boek zijn – mocht je daadwerkelijk boeken verkopen, want de last van de promotie komt uiteraard geheel voor eigen rekening – alleszins redelijk.

Nadeel van deze Amerikaanse sites is dat typisch Nederlandse dingen zoals betalen met iDeal en distributie via het eBoekhuis er niet bij zijn. Wil je je e-book op een Nederlandse site zetten, dan zijn er Schrijverspunt en wederom Pumbo. Beide sites rekenen overigens een behoorlijk bedrag voor doorlevering aan het Centraal Boekhuis. Bij Schrijverspunt is dat minimaal 20 euro per maand, bij Pumbo is het niet helemaal duidelijk. Zij rekenen eenmalig 49,95 voor een aansluiting met het CB en dan 3,20 per boek. Hoe dat met e-books zit wordt me op de site niet helemaal duidelijk.

Wat wel duidelijk is, is dat het ook bij e-books heel moeilijk zal zijn om wat te verdienen op je boek. Om alle kosten te dekken en nog wat over te houden zal de verkoopprijs ver boven de 10 euro uit moeten komen. Ga jij je twittervolgers (en een paar honderd anderen) zo ver krijgen dat ze dat betalen voor je e-book?

En dan heb ik het nog niet over de kosten van redactie gehad. Sommige schrijvers denken dat ze geen redactie nodig hebben. Dat zijn idioten die geen moer begrijpen van wat het betekent om een boek te maken. De anderen, die het schrijven wel serieus nemen, zullen inmiddels misschien weten dat het niet zo moeilijk is om iemand bij wijze van vriendendienst een paar gedichten van je te laten becommentarixebren, maar iemand vragen om in zijn vrije tijd een roman van 70.000 woorden kritisch te lezen, dat doe je niet zo gauw. En zoiets professioneel laten doen loopt al gauw in de vier cijfers.

Dergelijke bedragen zie je ook terug bij mensen die zich verhuren om boeken te promoten.

Boekpromotie uitbesteden is een goed idee. Schrijven en verkopen zijn nou eenmaal twee verschillende disciplines. Maar goedkoop is duurkoop en zelfs de meest basale promotiecampagne zal duizenden euro's kosten.

En vormgeven? Veel mensen denken dat ze, omdat ze Photoshop illegaal hebben gedownload en alle lettertypes van Word kennen, een boek kunnen vormgeven. Bladert u maar door de webwinkels van Free Musketeers, Lulu of Pumbo voor wat gruwelijke voorbeelden.
Nee, zoiets moet ook professioneel gebeuren.

Terwijl ik dus zo mijmerde, surfte en rekende kwam ik tot de conclusie dat je maar het beste af en toe een gratis e-book kan maken. Voor de lol, en om af en toe nog gelezen te worden. Om ook maar een kans te hebben om iets te verdienen aan een boek zou je namelijk iemand tegen het lijf moeten lopen die niet alleen bereid is zijn geld en tijd te investeren in jouw boek, maar ook kennis, netwerk en middelen heeft om je boek te redigeren, vorm te geven en in de markt te zetten.

Hoe heette zo iemand ook alweer?

De boekenmarkt verandert. De opmars van alles wat digitaal en online is dendert al decennia voort en gaat, bij ontstentenis van een wereldwijd thermonucleair conflict, niet op korte termijn tot stilstand komen. Aan de positie van de boekhandel en de gevestigde uitgevers wordt behoorlijk geknabbeld en dat is te zien: uitgevers nemen steeds minder risico's – met een epidemie van 'bestselleritis' als gevolg – en boekwinkels vallen om, met als meest schokkende voorbeeld het Amerikaanse Borders.

Maar wat betekent dit allemaal voor een schrijver? En dan bedoel ik niet de gevestigde, goed verkopende schrijver. Ik ga er even van uit dat die zich wel redt. Maar: de beginnende schrijver, de debutant? En ook: de schrijver die toe is aan zijn tweede, derde of vierde boek maar die nog niet het grote publiek heeft bereikt? Het ziet er naar uit dat voor hen bij de uitgeverijen en op de tafels (in de kasten kijkt nooit iemand) van de boekwinkel steeds minder plaats zal zijn. Nog minder.

Maar als je de goeroes moet geloven is de redding nabij. Je hebt namelijk die ouderwetse, conservatieve, logge uitgevers helemaal niet nodig. Je kunt, dankzij het Wereldwijde WonderWeb, namelijk alles zxc3xa9lf! Publiceren, via Print on Demand of, beter nog, als e-book, is een eitje, redactie gaan we crowdsourcen en promotie, dat kan via sociale media. Het enige wat je hoeft te doen is je boek bij elkaar tikken en er op los te twitteren. De eerste mythen en sagen over mensen (Amerikanen uiteraard) die op deze manier schatrijk zijn geworden circuleren – onder luid 'sliep uit, sliep uit'-geroep naar die nare manuscriptafwijzende uitgevers – al een tijdje op het web.

Nou heb ik zelf gelukkig een uitgever gevonden, maar zelfs mijn enthousiaste, kleine, flexibele en verre van conservatieve uitgever zal niet alle projecten aan willen nemen die ik in mijn hoofd heb. Ook die bestseller die gist in mijn brein past niet in zijn fonds. Het leek me dus nuttig om eens rond te kijken wat nou de echte, rexc3xable opties waren voor eigen beheer.

De eerste mythe die ik kon doorprikken was die van POD. Als je daar echt aan gaat rekenen kun je alleen maar tot de conclusie komen dat het stelen uit je eigen portemonnee is.

Bij POD heb je twee mogelijkheden: of je laat je in met een 'POD-uitgever' zoals Free Musketeers , waarbij je in principe geen initixc3xable kosten betaalt of je laat (via internet) je boeken maken en eventueel verder distribueren. De bekendste site hiervoor is Lulu. Nederland kent als equivalent Pumbo. Over de 'uitgevers' kan ik kort zijn: niet aan beginnen. Ze lokken je binnen met mooie praat over dat zij de kosten dragen en dat ze je boek gaan promoten maar alle praktijkverhalen die je hoort gaan als volgt: ze promoten je boek door een mail te sturen aan emailadressen die jij hebt aangeleverd (en die je dus ook zelf had kunnen spammen) en door het tussen duizenden andere boeken op hun website te plempen. Vervolgens wachten ze rustig tot jij zelf honderd van je boekjes bestelt. Dat is namelijk de enige manier om ze te verkopen. En dan kun je het dus beter zelf uitgeven.

Maar ook daar heb je problemen. Lulu heeft als voordeel dat ze erg goedkoop boekjes maken. Alleen worden die niet in Nederland gedrukt en trek je dus wit weg als je de verzendkosten ziet.
Pumbo drukt wel in Nederland, maar dat zie je dan weer heel duidelijk in de kosten. Wil je bij Pumbo een beetje marge maken dan zul je je boekjes toch met 100 tegelijk moeten bestellen. Bij Lulu is dat ongeveer 50 (de verzendkosten zijn minder afhankelijk van productiegrootte).

Al met al kom je dan in bedragen terecht waarbij het gat met het 'gewoon' laten drukken van je boek, bijvoorbeeld via een webdrukkerij als Logiprint, al niet zo gek groot meer is.

Conclusie met betrekking tot papieren boeken: to POD or not to POD, de financixc3xable risico's blijven enorm. Om uit de kosten te komen moet je enige honderden boekjes wegzetten. Om ervan te kunnen eten enige duizenden. Tenzij je een enorm netwerk hebt, een superverkoper bent of wekelijks optredens doet is dat niet realistisch.

Maar goed, vergeet het drukken! Het e-book is hier! Een e-book zelf maken van je manuscript is, als je een beetje technisch bent en de juiste (gratis) software opscharrelt, niet zo heel moeilijk. Het opzetten van een webwinkel heeft iets meer voeten in aarde.
Gelukkig zijn hier ook al allerlei sites voor. Amerika kent een aantal van deze ebook aggregators (zie voor een vergelijking hier) waarvan Smashwords de populairste lijkt te zijn. Ook Lulu doet e-books. Beide distribueren ze je boek naar de o zo belangrijke Apple iBookstore. De marges die je maakt op je boek zijn – mocht je daadwerkelijk boeken verkopen, want de last van de promotie komt uiteraard geheel voor eigen rekening – alleszins redelijk.

Nadeel van deze Amerikaanse sites is dat typisch Nederlandse dingen zoals betalen met iDeal en distributie via het eBoekhuis er niet bij zijn. Wil je je e-book op een Nederlandse site zetten, dan zijn er Schrijverspunt en wederom Pumbo. Beide sites rekenen overigens een behoorlijk bedrag voor doorlevering aan het Centraal Boekhuis. Bij Schrijverspunt is dat minimaal 20 euro per maand, bij Pumbo is het niet helemaal te achterhalen. Zij rekenen eenmalig 49,95 voor een aansluiting met het CB en dan 3,20 per boek. Hoe dat met e-books zit wordt me op de site niet helemaal duidelijk.

Wat wel duidelijk is, is dat het ook bij e-books heel moeilijk zal zijn om wat te verdienen op je boek. Om alle kosten te dekken en nog wat over te houden zal de verkoopprijs ver boven de 10 euro uit moeten komen. Ga jij je twittervolgers (en een paar honderd anderen) zo ver krijgen dat ze dat betalen voor je e-book?

En dan heb ik het nog niet over de kosten van redactie gehad. Sommige schrijvers denken dat ze geen redactie nodig hebben. Dat zijn idioten die geen moer begrijpen van wat het betekent om een boek te maken. De anderen, die het schrijven wel serieus nemen, zullen inmiddels misschien weten dat het niet zo moeilijk is om iemand bij wijze van vriendendienst een paar gedichten van je te laten becommentarixc3xabren, maar iemand vragen om in zijn vrije tijd een roman van 70.000 woorden kritisch te lezen, dat doe je niet zo gauw. En zoiets professioneel laten doen loopt al gauw in de vier cijfers.

Dergelijke bedragen zie je ook terug bij mensen die zich verhuren om boeken te promoten.

Boekpromotie uitbesteden is een goed idee. Schrijven en verkopen zijn nou eenmaal twee verschillende disciplines. Maar goedkoop is duurkoop en zelfs de meest basale promotiecampagne zal duizenden euro's kosten.

En vormgeven? Veel mensen denken dat ze, omdat ze Photoshop illegaal hebben gedownload en alle lettertypes van Word kennen, een boek kunnen vormgeven. Bladert u maar door de webwinkels van Free Musketeers, Lulu of Pumbo voor wat gruwelijke voorbeelden.
Nee, zoiets moet ook professioneel gebeuren.

Terwijl ik dus zo mijmerde, surfte en rekende kwam ik tot de conclusie dat je maar het beste af en toe een gratis e-book kan maken. Voor de lol, en om af en toe nog gelezen te worden. Om ook maar een kans te hebben om iets te verdienen aan een boek zou je namelijk iemand tegen het lijf moeten lopen die niet alleen bereid is zijn geld en tijd te investeren in jouw boek, maar ook kennis, netwerk en middelen heeft om je boek te redigeren, vorm te geven en in de markt te zetten.

Hoe heette zo iemand ook alweer?

De boekenmarkt verandert. De opmars van alles wat digitaal en online is dendert al decennia voort en gaat, bij ontstentenis van een wereldwijd thermonucleair conflict, niet op korte termijn tot stilstand komen. Aan de positie van de boekhandel en de gevestigde uitgevers wordt behoorlijk geknabbeld en dat is te zien: uitgevers nemen steeds minder risico's – met een epidemie van 'bestselleritis' als gevolg – en boekwinkels vallen om, met als meest schokkende voorbeeld het Amerikaanse Borders.

Maar wat betekent dit allemaal voor een schrijver? En dan bedoel ik niet de gevestigde, goed verkopende schrijver. Ik ga er even van uit dat die zich wel redt. Maar: de beginnende schrijver, de debutant? En ook: de schrijver die toe is aan zijn tweede, derde of vierde boek maar die nog niet het grote publiek heeft bereikt? Het ziet er naar uit dat voor hen bij de uitgeverijen en op de tafels (in de kasten kijkt nooit iemand) van de boekwinkel steeds minder plaats zal zijn. Nog minder.

Maar als je de goeroes moet geloven is de redding nabij. Je hebt namelijk die ouderwetse, conservatieve, logge uitgevers helemaal niet nodig. Je kunt, dankzij het Wereldwijde WonderWeb, namelijk alles zxc3xa9lf! Publiceren, via Print on Demand of, beter nog, als e-book, is een eitje, redactie gaan we crowdsourcen en promotie, dat kan via sociale media. Het enige wat je hoeft te doen is je boek bij elkaar tikken en er op los te twitteren. De eerste mythen en sagen over mensen (Amerikanen uiteraard) die op deze manier schatrijk zijn geworden circuleren – onder luid 'sliep uit, sliep uit'-geroep naar die nare manuscriptafwijzende uitgevers – al een tijdje op het web.

Nou heb ik zelf gelukkig een uitgever gevonden, maar zelfs mijn enthousiaste, kleine, flexibele en verre van conservatieve uitgever zal niet alle projecten aan willen nemen die ik in mijn hoofd heb. Ook die bestseller die door gist in mijn brein past niet in zijn fonds. Het leek me dus nuttig om eens rond te kijken wat nou de echte, rexc3xable opties waren voor eigen beheer.

De eerste mythe die ik kon doorprikken was die van POD. Als je daar echt aan gaat rekenen kun je alleen maar tot de conclusie komen dat het stelen uit je eigen portemonnee is.

Bij POD heb je twee mogelijkheden: of je laat je in met een 'POD-uitgever' zoals Free Musketeers , waarbij je in principe geen initixc3xable kosten betaalt of je laat (via internet) je boeken maken en eventueel verder distribueren. De bekendste site hiervoor is Lulu. Nederland kent als equivalent Pumbo. Over de 'uitgevers' kan ik kort zijn: niet aan beginnen. Ze lokken je binnen met mooie praat over dat zij de kosten dragen en dat ze je boek gaan promoten maar alle praktijkverhalen die je hoort gaan als volgt: ze promoten je boek door een mail te sturen aan emailadressen die jij hebt aangeleverd (en die je dus ook zelf had kunnen spammen) en door het tussen duizenden andere boeken op hun website te plempen. Vervolgens wachten ze rustig tot jij zelf honderd van je boekjes bestelt. Dat is namelijk de enige manier om ze te verkopen. En dan kun je het dus beter zelf uitgeven.

Maar ook daar heb je problemen. Lulu heeft als voordeel dat ze erg goedkoop boekjes maken. Alleen worden die niet in Nederland gedrukt en trek je dus wit weg als je de verzendkosten ziet.
Pumbo drukt wel in Nederland, maar dat zie je dan weer heel duidelijk in de kosten. Wil je bij Pumbo een beetje marge maken dan zul je je boekjes toch met 100 tegelijk moeten bestellen. Bij Lulu is dat ongeveer 50 (de verzendkosten zijn minder afhankelijk van productiegrootte).

Al met al kom je dan in bedragen terecht waarbij het gat met het 'gewoon' laten drukken van je boek, bijvoorbeeld via een webdrukkerij als Logiprint, al niet zo gek groot meer is.

Conclusie met betrekking tot papieren boeken: to POD or not to POD, de financixc3xable risico's blijven enorm. Om uit de kosten te komen moet je enige honderden boekjes wegzetten. Om ervan te kunnen eten enige duizenden. Tenzij je een enorm netwerk hebt, een superverkoper bent of wekelijks optredens doet is dat niet realistisch.

Maar goed, vergeet het drukken! Het e-book is hier! Een e-book zelf maken van je manuscript is, als je een beetje technisch bent en de juiste (gratis) software opscharrelt, niet zo heel moeilijk. Het opzetten van een webwinkel heeft iets meer voeten in aarde.
Gelukkig zijn hier ook al allerlei sites voor. Amerika kent een aantal van deze ebook aggregators (zie voor een vergelijking hier) waarvan Smashwords de populairste lijkt te zijn. Ook Lulu doet e-books. Beide distribueren ze je boek naar de o zo belangrijke Apple iBookstore. De marges die je maakt op je boek zijn – mocht je daadwerkelijk boeken verkopen, want de last van de promotie komt uiteraard geheel voor eigen rekening – alleszins redelijk.

Nadeel van deze Amerikaanse sites is dat typisch Nederlandse dingen zoals betalen met iDeal en distributie via het eBoekhuis er niet bij zijn. Wil je je e-book op een Nederlandse site zetten, dan zijn er Schrijverspunt en wederom Pumbo. Beide sites rekenen overigens een behoorlijk bedrag voor doorlevering aan het Centraal Boekhuis. Bij Schrijverspunt is dat minimaal 20 euro per maand, bij Pumbo is het niet helemaal duidelijk. Zij rekenen eenmalig 49,95 voor een aansluiting met het CB en dan 3,20 per boek. Hoe dat met e-books zit wordt me op de site niet helemaal duidelijk.

Wat wel duidelijk is, is dat het ook bij e-books heel moeilijk zal zijn om wat te verdienen op je boek. Om alle kosten te dekken en nog wat over te houden zal de verkoopprijs ver boven de 10 euro uit moeten komen. Ga jij je twittervolgers (en een paar honderd anderen) zo ver krijgen dat ze dat betalen voor je e-book?

En dan heb ik het nog niet over de kosten van redactie gehad. Sommige schrijvers denken dat ze geen redactie nodig hebben. Dat zijn idioten die geen moer begrijpen van wat het betekent om een boek te maken. De anderen, die het schrijven wel serieus nemen, zullen inmiddels misschien weten dat het niet zo moeilijk is om iemand bij wijze van vriendendienst een paar gedichten van je te laten becommentarixc3xabren, maar iemand vragen om in zijn vrije tijd een roman van 70.000 woorden kritisch te lezen, dat doe je niet zo gauw. En zoiets professioneel laten doen loopt al gauw in de vier cijfers.

Dergelijke bedragen zie je ook terug bij mensen die zich verhuren om boeken te promoten.

Boekpromotie uitbesteden is een goed idee. Schrijven en verkopen zijn nou eenmaal twee verschillende disciplines. Maar goedkoop is duurkoop en zelfs de meest basale promotiecampagne zal duizenden euro's kosten.

En vormgeven? Veel mensen denken dat ze, omdat ze Photoshop illegaal hebben gedownload en alle lettertypes van Word kennen, een boek kunnen vormgeven. Bladert u maar door de webwinkels van Free Musketeers, Lulu of Pumbo voor wat gruwelijke voorbeelden.
Nee, zoiets moet ook professioneel gebeuren.

Terwijl ik dus zo mijmerde, surfte en rekende kwam ik tot de conclusie dat je maar het beste af en toe een gratis e-book kan maken. Voor de lol, en om af en toe nog gelezen te worden. Om ook maar een kans te hebben om iets te verdienen aan een boek zou je namelijk iemand tegen het lijf moeten lopen die niet alleen bereid is zijn geld en tijd te investeren in jouw boek, maar ook kennis, netwerk en middelen heeft om je boek te redigeren, vorm te geven en in de markt te zetten.

Hoe heette zo iemand ook alweer?

De debuutbundel van Bouke Vlierhuis, Zingt, is 16 juni uitgekomen bij uitgeverij Lipari en kost 12,50. Vraag er naar bij uw lokale dodebomendealer of bestel hem bij uw favoriete webboekhandel!

Mxf6hlmann & Baars strike again!

Mxc3xb6hlmann & Baars strike again!

Vorige week kwam mijn dichtbundel Zingt uit. Een heuglijke dag en ook een beetje eng. Het grote voordeel van ongebundeld werk is namelijk dat het geduldig op je harde schijf staat, in een staat van geruststellende ongeorganiseerdheid en onafheid. Als er dus kleine dingetjes mis mee zijn, tja: dat komt natuurlijk omdat je 'er nog mee bezig bent'.

En dan wordt je manuscript ineens aanvaard door een uitgever, en dan vergader je met die uitgever en dan zegt die uitgever dat er nog wel een paar gedichten bij kunnen. Tien of twintig of zo. En dan moet je dus je harde schijf op om die extra gedichten bij elkaar te scharrelen. Je weet dat ze er zijn, maar ja. Je was 'er nog mee bezig'.

Veel dingen blijken dan ook echt nog te onaf voor publicatie, maar een stuk of vijftien kunnen er onder hoge druk in een paar maanden klaargestoomd worden tot bundelmateriaal, al kost het daarna ook nog wel wat tijd om de structuur van de bundel zo aan te passen (zei ik aanpassen? Ik bedoel natuurlijk totaal omgooien) dat het weer een geheel wordt. Dat was best moeilijk, omdat Zingt toch al een bundel is die in laagjes is ontstaan. De basis van de bundel ligt in een bundel met prozagedichten, Massatraagheid geheten, van jaren geleden, aangevuld met losse gedichten uit de jaren daarna en de overblijfselen van een aantal dichtprojecten: gedichten op basis van Kyuss-teksten (Blues voor het zonnerood), gedichten gexefnspireerd op blues- en gospelteksten (Bouke Vlierhuis zingt de blues, waar uiteindelijk de titel Zingt van overgebleven is), een poging om, uitgedaagd door Theo van de Vliet, tot een hedendaags, Nederlandstalig equivalent van The Waste Land te komen en zo nog een paar dingen.

Maar goed, dat lukte dus allemaal. Of… Nou ja, er ging xe9xe9n klein dingetje mis.

Eerst even iets over hoe ik schrijf. Als veel dichters maak ik aantekeningen. De hele tijd. In een tiental verschillende aantekenboekjes en op twee verschillende computers. Tot iedereen in mijn omgeving er gestoord van wordt. Als ik dan een keer de geest heb om een gedicht te maken hoef ik alleen maar te gaan zitten, wat door mijn aantekeningen te grasduinen tot ik iets vind dat me aanspreekt en daarmee aan het werk te gaan. Werkt een stuk beter dan naar een leeg wit papier staren, neem dat van me aan.

Het is mijn gewoonte om een notitie waar ik iets mee gedaan heb in het notitieboekje door te strepen of, in geval van digitaal, te deleten. Maar soms doe ik dat niet. Omdat ik nog niet tevreden ben met de uitwerking of omdat ik het domweg vergeet. Zo ontstaan er soms twee versies van het zelfde gedicht, die heel heel soms in twee verschillende reeksen terecht komen en het kan voorkomen dat…

Enfin, u begrijpt het.

Dus dan neemt u nu mijn bundeltje ter hand (Wat? U heeft hem nog niet?) en bladert naar pagina 21. Daar leest u in het gedicht 'Op beperkte schaal was de gekozen strategie succesvol':

Vechten of vluchten helpt niet tegen ijstijden, dat ondervond al menig diersoort.

Vervolgens, doorbladerend naar pagina 40, leest u in deel 3 van 'Volksliedjes':

Een ijstijd is een ijstijd.
Dat ondervond al menig diersoort.

Ook in de rest van de twee gedichten zult u overeenkomsten vinden. Dat komt: het is twee keer hetzelfde gedicht, maar met een jaar of anderhalf schaven en herschrijven er tussen, waarbij de versie op 21 de meest recente versie is. Technisch gesproken is dit natuurlijk een fout: ik of een van de anderen die geacht worden manuscript en drukproeven met zorg door te nemen hadden het moeten zien. Anderzijds is het ook wel grappig zo: de lezer krijgt een inkijkje in de werkwijze van de dichter (en een eventuele recensent heeft een haakje om een afzeikverhaal aan op te hangen).